Humory dopisują uczestnikom Wspomnienia z przejścia letniego w 2002 roku

13 lipca 2002 roku w południe siedzieliśmy na wypchanych po brzegi plecakach na dworcu Warszawa Zachodnia. Z entuzjazmem rozmawialiśmy o tym, co miało nas czekać w ciągu najbliższych dwóch tygodni. Zajęci sobą nie zauważyliśmy, że godzina przyjazdu naszego autokaru dawno już minęła. Po chwili minęła również godzina jego odjazdu. A po jeszcze jednej chwili przemiły głosik ze skrzeczącego megafonu oznajmił, iż takowy w ogóle nigdzie dzisiaj nie pojedzie. Tak rozpoczęła się nasza wyprawa na rumuńską Bukowinę i w Alpy Rodniańskie.

Beskid Wyspowy i Gorce

Tekst ten ukazał się również w Biuletynie SKG nr 19 pod tytułem: Wschód słońca na Turbaczu. Relacja z tegorocznej kursówki


c1Pewnego dnia był sobie 8 listopada. Tegoż to dnia późnym wieczorem pojawiłem się na Dworcu Wschodnim i zobaczyłem dzikie tłumy dzikich ludzi i miałem dziwne przeczucie, że oni wszyscy jadą tym samym pociągiem, co ja. Ten pociąg to znana wszystkim "mordownia" Zakopane/Krynica, ja zaś wybierałem się na pierwszą kursówkę pierwszej grupy w ramach XXII Kursu Przewodnickiego SKG. Krótko mówiąc porządnie mi odbiło.

ZIMÓWKA 2003 w skrócie

Tekst ten ukazał się również w Biuletynie SKG nr 20

 

b1Cowieczorna uwaga Mikołaja: "Przewodnik nie dzieli zadań wśród uczestników" była w pełni prawdziwa, uzasadniona ale i... wytłumaczalna. Przewodnik bowiem czy chciał czy nie, po prostu nie zdążał z podziałem zadań. Gdyby naprawdę miał tego dokonać, musiałby chyba uczynić to jeszcze gdzieś pośród zasp gdy "chwilowo" niemalże unieruchomiona grupa ryła nosami i innymi częściami ciała w białym puchu.

 

Grupa na Turbaczu Myśli przejściowe spisane przez waletkę

Grupa o prowadzącym:
- Nie pokazujcie jemu mapy, bo się załamie!

Kursant:
- Nie mogę się śmiać, bo zajady mi się robią.